فندق درختچه اي است به ارتفاع تقريبا دو متر كه در نواحي مساعد تا ارتفاع 6متر نيز مي رسد .
درخت فندق بومي اروپا و آسياي صغير است
برگهاي درخت فندق پهن و نوک تيز با دو ردیف دندانه ، برنگ سبز و يا دمبرگي بطول تقريبا يك سانتيمتر مي باشد فندق داراي دو نوع گل نر و ماده است كه بصورت سنبله آويخته درپائيز ظاهر مي شود .
فندق گرد 5/2-5/1 سانتيمتر است . داراي پوششي سبز رنگ بوده كه پس از خشك شدن تدريجا از آن جدا مي گردد.
خواص داروئي:
فندق از نظر طب قديم ايران گرم و خشك است . برگ و شكوفه ،‌گل و پوست آن (مخصوصا پوست ريشه آن )قابض است
1) فندق بدليل اينكه داراي مقدار كمي مواد نشاسته اي است ضمنا داراي مواد معدني زيادي مانند كلسيم ،‌پتاسيم ، فسفر ،‌منيزيوم ،‌سديم و آهن مي باشد غذاي بسيار خوبي براي مبتلايان به بيماري قند است.
2) فندق غذاي مناسبي براي تقويت بدن و مخصوصا دوره نقاهت است .
3) فندق مقوي روده ها و معده است .
4) فندق سموم را از بدن خارج مي سازد.
5) فندق فشار خون را بالا مي برد.
6) خانم هائيكه در بين دو عادت ماهانه خونريزي دارند براي درمان آن بايد جوشانده پوست فندق بخورند .
7) روغن فندق براي از بين بردن سرفه و درد سينه مفيد است .
8) روغن فندق براي كبد نافع است .
9) براي جلوگيري از ريزش مو پوست فندق را بسوزانيد و خاكستر آنرا با پيه خوك مخلوط كرده و قسمت هايي را كه مو ريخته با آن ماساژ دهيد .
10) فندق بو داده مخلوط انيسون براي سوزش مجراي ادرار و تقويت نيروي جنسي مفيد است.
11) آنهائيكه كارهاي فكري مي كنند بايد فندق بخورند زيرا بدليل داشتن فسفر زياد مغز را تقويت مي كند.
مضرات :
فندق اگر به مقدار كم خورده شود بهيچوجه مضر نيست ولي افراط در خوردن آن ايجاد نفخ و گاز شكم كرده و استفراغ توليد مي كند براي جلوگيري آنهائيكه سرد مزاج هستند بايد فندق را با آب و عسل خورده و گرم مزاجان با سكنجبين بخورند .